• دوشنبه ۲۷ فروردین ماه، ۱۳۹۷ - ۱۰:۱۵
  • دسته بندی : اقتصادی
  • کد خبر : 971-6390-5
  • منبع خبر : رشت
  • چاپ

گامی برد-برد در گیلان؛

اختصاص مراتع کم‌بازده برای کشت گیاهان دارویی

رییس کارگروه توسعه گیاهان دارویی گیلان گفت: با واگذاری و اختصاص مراتع کم بازده برای کشت گیاهان دارویی افزون بر اشتغال و درآمدزایی،زمینها، محصور و پوشش گیاهی این مناطق احیا می‌شود.

به گزارش ایسنا-منطقه گیلان،حبیب جهانساز گفت:گل گاوزبان،به لیمو،رزماری،بومادران،استویا،گل محمدی و زعفران از مهمترین گونه های گیاهان دارویی گیلان هستند.

وی با بیان اینکه در767 هکتار از زمینهای این استان گیاهان دارویی کشت می شود، افزود:افزون براین زمینها در ارتفاعات استان،گیاهان دارویی از جمله علف چای،علف پشمکی،گلپر،گون،کاسنی و خردل وحشی،خودرو و پراکنده میروید که مرتع نشینان آن را برداشت می کنند و در آمارهای سطح زیرکشت محاسبه نمیشود.

وی شهرستانهای رودسر،تالش،رودبار،سیاهکل و املش را هم از مهمترین مناطق کشت گیاهان دارویی استان برشمرد و گفت:سالانه حدود 3 هزار و 670 تن گیاه دارویی،به ارزش اقتصادی 33 میلیارد و 680 میلیون تومان در گیلان برداشت می‌شود .

جهانساز تصریح کرد:گل گاوزبان با 722 هکتار سطح زیرکشت،مهمترین گیاه دارویی گیلان است و باعث شده این استان در جایگاه نخست تولید این گیاه دارویی درکشور قرار گیر د.

رییس کارگروه توسعه گیاهان دارویی گیلان با بیان اینکه تولید این دست گیاهان فعلا برای 7 هزار و 172 نفر در استان شغل ایجاد کرده است،گفت:با احتساب زمینهای شیبداری که در محدوده مراتع وجود دارد،حدود 5 هزار هکتار زمین در گیلان، قابلیت کشت و پرورش گیاهان دارویی را دارد که در صورت تحقق این امر،افزون بر ایجاد اشتغال مستقیم،برای دست کم 50هزار نفر،با تولید 7 هزار تن گیاه دارویی، 75میلیارد تومان درآمدزایی خواهد شد.

حبیب جهانساز افزود:با واگذاری و اختصاص مراتع کم بازده برای کشت گیاهان دارویی افزون بر اشتغال و درآمدزایی،زمینها محصور و پوشش گیاهی این مناطق احیا میشود که این امر،از شسته شدن خاک،به راه افتادن سیلاب با هر بارندگی و در نهایت تخریب این عرصه های طبیعی جلوگیری می‌شود.

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهادکشاورزی گیلان تصریح کرد:به رغم توانمندیهای قابل توجه گیلان در تولید گیاهان دارویی،توسعه کشت این گیاهان،با موانعی چون نبود بازار فروش مناسب،کمبود صنایع بسته بندی و فرآوری و همچنین وجود ضوابط و دستورالعمل های دست و پاگیر در واگذاری عرصه های مستعد کشت و نبود تشکل و اتحادیه روبروست.


انتهای پیام